دلنوشته ای در ستایش جناب محمد
ستایش و سپاس خاص خداوند جهان ا ست1 که ملک اوست آنچه در زمین و آسمان است.2
او که از قلب کوچک اتم تا وراء کهکشانها از ظلمات ثلاث3 تا عمق ژرف جانها 4 همه رامی داند.
او که حیات می دهد و می میراند5. ملک می بخشد و می ستاند6.
او که فضا پیمای اندیشه ها به بیکرانه های کبیریایش نرسد7 و در تدبیر امر محتاج کس نشود8
و اوست پروردگار شعری9 فالق الحب و النوی10 ،آفریدگار بی همتا.1
برچسب: دلنوشته,ستایش,جناب,محمد,
نویسنده: ابوالفضل رستمی
تاريخ: سه
شنبه
21 شهريور
1396 ساعت: 19:06